Steeds meer gemeenten laten huurwoningen controleren op de naleving van de minimale woonkwaliteitsnormen. Die controles gebeuren vaak met het oog op het verkrijgen van een attest dat vereist is om de woning te mogen verhuren. In een groeiend aantal steden en gemeenten is een conformiteitsattest inmiddels verplicht vóór de verhuur. Op termijn wil Vlaanderen die verplichting zelfs algemeen invoeren.
Het aantal woningcontroles is de afgelopen vijf jaar meer dan verdubbeld, van 21.580 naar 44.177. Ook het aantal hercontroles bereikte in 2025 een recordniveau.
Bij ongeveer één op de twee controles worden gebreken vastgesteld. De meest voorkomende tekortkoming is het ontbreken van rookmelders. Daarna volgen risico’s op elektrocutie en problemen met trappen, overlopen of borstweringen die een valgevaar kunnen veroorzaken. Daarnaast beschikt bijna drie op de tien woningen over onvoldoende dakisolatie.
Als gevolg daarvan staan inmiddels meer dan 12.000 woningen geregistreerd als ongeschikt of onbewoonbaar.
De Tijd citeert:
“De organisatie Verenigde Eigenaars, waarbij voornamelijk particuliere verhuurders zijn aangesloten, heeft begrip voor de minimale woningkwaliteitsnormen, maar hekelt de hoge administratieve lasten die daarbij komen kijken. Ook het feit dat de kwaliteitsnormen alleen bij verhuurders gecontroleerd worden – en niet bij eigenaars die in hun eigen pand wonen – stuit op onbegrip. “
“De plannen (om het conformiteitsattest in heel Vlaanderen te verplichten) baren Katelijne D’Hauwers, de algemeen directeur van Verenigde Eigenaars, zorgen omdat de huurmarkt nu al krap is.”
Bron: De Tijd (27 augustus 2026).
Reactie Verenigde Eigenaars: Woonkwaliteit mag geen administratieve hindernissenrace worden
Voor verhuurders onderstreept dit artikel opnieuw het belang van een goed onderhouden en conforme huurwoning. Een huurder die zijn verplichtingen nakomt, zoals het betalen van de huur en het zorgvuldig gebruik van de woning, mag terecht verwachten dat de woning voldoet aan de wettelijke woonkwaliteitsnormen inzake veiligheid, hygiëne, stabiliteit en basiscomfort.
In de praktijk ervaren veel verhuurders echter dat het steeds moeilijker wordt om alle nieuwe verplichtingen tijdig na te leven. Naast de bestaande kwaliteitsnormen komen er voortdurend bijkomende eisen bij op het vlak van energie, klimaat en administratie.
Wanneer een verhuurder tijdens de opzegperiode van de vertrekkende huurder een wooncontrole aanvraagt, is zijn medewerking vaak noodzakelijk. Dat leidt soms tot praktische spanningen, zeker wanneer herstellingen nog moeten worden uitgevoerd binnen korte termijnen. Bovendien bestaat het risico dat vastgestelde gebreken aanleiding geven tot bijkomende discussies of vorderingen.
Wacht de verhuurder daarentegen tot de woning leegstaat om een controle aan te vragen, dan dreigt aanzienlijke leegstand. Door de vaak lange wachttijden voor inspecties en de beperkte beschikbaarheid van vakmensen kunnen maanden verloren gaan voordat de woning opnieuw verhuurd kan worden.
Verenigde Eigenaars pleit daarom voor voldoende realistische overgangstermijnen en een geleidelijke invoering van nieuwe verplichtingen. Alleen zo kan worden vermeden dat particuliere verhuurders afhaken en het aanbod aan huurwoningen verder onder druk komt te staan.
